ความตายเป็นเรื่องธรรมดา(ไปคนเดียว) สิ่งที่น่ากลัวคือการเจ็บป่วยย่อมประสบทุกข์หนัก อาจทำให้บุคคลรอบข้างทุกข์ๆ

สาธุ อนุโมทนา คับนู๋นา ..
...ความตาย..คนส่วนใหญ่..กลัว.. เพราะคิดว่าเป็นการจาก..แต่ในอีกแง่มุมหนึ่ง การตายคือการเกิด คือการได้เปลี่ยนภพไหม่.. ชาติปัจจุบัน อาจโชคดีได้เกิดเป็น "ข้าว" ยังประโยชน์ให้ชาวโลกได้เลี้ยงชีวิต..เติบโต... แต่ชาติต่อไป อาจจะได้เกิดเป็น "หนอนกัดกินต้นข้าว" ก็ได้... นี่คือความจริงที่รอการพิสูจน์ สำหรับคนที่ยังไม่มีความรู้ ความเข้าใจเรื่อง"กรรม"..
ทุกศาสนา ล้วนสอนให้เราเป็นคนดี ..ของสังคม..เพื่อความปกติสุข ของมวลมนุษย์ชาติ...
...เมื่อเข้าใจเรื่อง ของกรรม..ที่ว่า เราทั้งหลายมีกรรมเป็นแดนเกิด...มีกรรมเป็นเผ่าพันธ์..มีกรรมเป็นของๆเรา... จักทำกรรมอันใดไว้... เราก็จักเป็นไปตามกรรมนั้น ที่เราทำ...
...ไม่ต้องมองไกลถึงอนาคต หรืออดีตชาติที่ลางเลือน...เอาแค่ วันนี้ทำกรรมอะไรไม่ว่า ดี หรือชั่ว ...ผลก็จะตามส่ง ในวันรุ่งขึ้น หรือวันถัดไปอย่างแน่นอน .... พิจารณาดูเถิด....
...การเกิด ดับหมุนวนไม่จบสิ้น...อาจจะมองว่าเป็น ชีวิตนิรันดร์ ก็ได้..เพราะ ตายแล้วก็เกิด เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด...
...แต่เมื่อใด เข้าใจว่า...การเกิด..นั้นแหละคือเหตุแห่งทุกข์... เกิดเมื่อไหร่..ก็เจอทุกข์..เมื่อนั้นแหละ จึงจะแสวงหา ชีวิตนิรันดร์ในอีกรูปแบบหนึ่ง.... คือ ไม่ต้องเกิดอีก ตลอดไป... หยุึดการเกิดได้ จึงชื่อว่า หยุดเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวง...สาธุ

ขอบคุณที่มีโอกาสได้ เข้ามาอ่าน ได้มีโอกาส เข้ามาเขียน ชีวิตจริง หาได้ตายไม่ มีแต่ร่างกายฝ่ายเนื้อหนังที่เน่าเปื่อยสลายไป
จิตอยู่ที่พระคริสต์ ชีวิตก็จะนิรันดร์ เฉกเช่นเมล็ดข้าวที่หว่านลงที่นาดีๆ เปลือกข้าวเน่าเปื่อยสลาย คล้ายเนื้อหนังที่สลายไป คงเหลือไว้ต้นข้าวที่เกิดใหม่ที่จะออกดอก ออกรวงให้ชาวโลกได้ดื่มกินต่อไป ชีวิตนิรันดร์เพื่อชาวโลก ยังคงมีอยู่ตลอดกาล ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ ของพระองค์ที่มีต่อชนชาวโลก โมทนาในพระคุณของพระองค์ อ่า ขอบคุณเจ้นาอีกครั้ง ศาสตราวุธคู่ กู้พิภพ 2

^^

ก็รู้ว่าเกิดมาแล้วก็ต้องตาย
แต่อย่ามาเร็วเกินไปได้ไหม
ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่...

ติดในร่างกาย ก็กลัวแน่

เพิ่มหน่อยได้ไหม คนบ้า (บางประเภท) หรือ คนที่ สมองผิดปกติ (บางประเภท) ก็ไม่กลัวตายนะ
น่าจะเป็นว่า เขาไม่ได้คิดว่า ตัวเขาเป็นตัวเขาหน่ะ

คนเราเกิดมาพร้อม 5 ห่วงอยู่แล้วนะค่ะ... (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน)
แต่ละคนก็ครองห่วงกันไป ต้องปลด ต้องปล่อย ต้องวาง ของตัวเองก่อนค่ะ...

เหมือนกับการขับรถ เราแค่ระวังว่าไม่ขับไปชนใครก็พอ.. ไม่ต้องไปกลัวว่าคนอื่นจะมาชนเรา และถ้าทุกคนต่างระวังตัวเองอุบัติเหตุก็คงไม่เกิดขึ้น จริงไหมค่ะ

"อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ"

เคยคิดค่ะว่า ถ้าหากเราไม่มีห่วงอยู่ข้างหลัง
ชีวิตนี้คงไม่กลัวความตายค่ะ